هویت مبدأ و مقصد
نام سازمان و واحد مسئول را در ارتباطها واضح تعریف کنید.
مسیر مکاتبه میان شرکتها و واحدهای مستقل را روشن کنید؛ هر سازمان بداند چه چیزی را از چه مرجعی دریافت کرده است.

در هلدینگها و مجموعههای چندشرکتی، ارتباط نزدیک واحدها نباید هویت سازمانی آنها را مبهم کند. یک نامه ممکن است از شرکت مادر به زیرمجموعه یا میان دو شرکت مستقل مبادله شود. نام مشابه واحدها، مخاطبان همنام و مسئولیتهای متفاوت میتوانند انتخاب مقصد و پیگیری را دشوار کنند. طراحی ارتباط چندسازمانی باید این مرزها را از ابتدا روشن کند.
این صفحه نیازهای ارتباط چندسازمانی را در کنار دبیرخانه و مکاتبات آبان۳۶۰ بررسی میکند. هویت سازمانها، دفاتر ثبت، نقشهای مجاز و روش تبادل باید با ساختار مجموعه تطبیق داده شوند. دامنه جداسازی داده و گزارشهای مشترک به معماری استقرار و مجوزهای راهکار وابسته است.
نام سازمان و واحد مسئول را در ارتباطها واضح تعریف کنید.
اطلاعات قابل مشاهده و مجوز ارسال را با نقش هر سازمان هماهنگ کنید.
پذیرش، ثبت و ارجاع در هر طرف را از هم تفکیک کنید.
برای موارد بیپاسخ یا نیازمند اصلاح، مسئول هماهنگی مشخص داشته باشید.
شرکت مادر نامهای برای واحد مالی دو شرکت زیرمجموعه میفرستد. پیش از ارسال باید مقصد هر مکاتبه و اطلاعات قابل اشتراک مشخص باشد. هر شرکت مسئول ثبت و رسیدگی در حوزه خود است و گزارش جمعبندی فقط در محدوده مجاز تهیه میشود. داشتن نام مشترک برای واحد مالی نباید باعث شود اطلاعات یک شرکت برای همه شرکتهای دیگر قابل مشاهده فرض شود.
بررسی سناریوی سازمان شما ←مبدأ، مقصد و نتیجه هر تبادل در یک مسیر قابل پیگیری
تبادل نامه ادامه مسیر مکاتبه است؛ نسخه نهایی، پیوستها و مقصد باید روشن باشند. پس از دریافت نیز ثبت در دبیرخانه و رسیدگی در کارتابل ممکن است ادامه داشته باشد. در مرسولات فیزیکی، دریافت اولیه و تحویل به فرد مسئول دو مرحله متفاوتاند.
در ERP آبان۳۶۰، دامنه ارتباط این بخشها با دبیرخانه، مکاتبات و اسناد بر اساس ماژولهای فعال، دسترسیها و تنظیمات بررسی میشود. سناریوی واقعی سازمان را از مبدأ تا نتیجه دنبال کنید تا مسئولیت فنی تبادل و مسئولیت اداری رسیدگی از هم مشخص باشند.
پیش از طراحی ارتباط، ساختار مجموعه را روشن کنید. یک شعبه ممکن است زیرمجموعه همان سازمان باشد، در حالی که شرکت وابسته هویت و مسئولیت مستقل دارد. این تفاوت بر انتخاب مخاطب، دفتر ثبت و روش گزارشگیری اثر میگذارد و نباید فقط از روی شباهت نامها مدلسازی شود.
فهرست سازمانها و نقشهای آنها را با مسئولان اداری مرور کنید. برای هر مسیر پرتکرار مشخص کنید نامه از کجا صادر میشود و در کجا باید پذیرفته شود. نمونه مکاتبه واقعی کمک میکند تفاوت میان ارجاع داخلی و تبادل میان دو سازمان بهتر دیده شود.
نامهای که از یک شرکت خارج میشود ممکن است در مقصد وارد مسیر ثبت جداگانه شود. شناسهها و شمارهها باید در زمینه سازمان مربوط خوانده شوند. شباهت یک شماره بدون توجه به مبدأ و دفتر ثبت، برای تشخیص یک مکاتبه کافی نیست.
در طراحی نیاز، رابطه سابقه مبدأ با ثبت مقصد را مشخص کنید. کارشناس باید بتواند موضوع را با اطلاعات درست پیگیری کند، بدون آنکه قواعد شمارهگذاری طرف دیگر را حدس بزند. روش نگهداری و نمایش این ارتباط به امکانات راهکار و توافق سازمانها وابسته است.
مرز مشاهده نامه، پیوست و گزارش را بر اساس نقشها تعیین کنید. ممکن است یک مدیر به گزارش جمعبندی نیاز داشته باشد اما لازم نباشد همه کاربران شرکتها به جزئیات یکدیگر دسترسی داشته باشند. نیاز گزارشگیری را از مجوز مشاهده محتوا جدا بنویسید.
کاربرانی که در چند نقش فعالیت میکنند باید بدانند در هر اقدام از طرف کدام سازمان عمل میکنند. تغییر سمت، پایان همکاری و جابهجایی میان شرکتها نیز باید در روش مدیریت دسترسی دیده شود. دامنه جداسازی داده و امکان اعمال این قواعد در بررسی معماری و تنظیمات تعیین میشود.
برای مکاتبه معطل، مشخص کنید چه کسی از مبدأ و چه کسی در مقصد پاسخگوست. رسیدن به درگاه دریافت به معنی پایان رسیدگی نیست. هر طرف باید بداند کدام مرحله را انجام داده و چه اقدامی از طرف دیگر انتظار میرود.
در جلسه بررسی آبان۳۶۰، چند مسیر واقعی میان شرکت مادر، شرکتهای وابسته و شعب را آماده کنید. نمونه دسترسی مجاز و غیرمجاز و نیاز گزارش مشترک را هم مطرح کنید. انتخاب مدل ارتباط و استقرار باید بر این نیازها تکیه کند تا رشد مجموعه به ابهام بیشتر در مسئولیتها منجر نشود.
پاسخهای کوتاه برای شناخت بهتر دامنه این بخش و آمادهشدن برای بررسی نیاز سازمان.
خیر. دسترسی باید مطابق هویت سازمانی، نقش و مجوز تعریف شود و مشاهده مشترک نیازمند تصمیم مشخص است.
نه الزاماً. ساختار اداری، دفاتر ثبت و مسئولیتها باید بررسی شوند تا مدل مناسب انتخاب شود.
دامنه گزارش مشترک به معماری، مجوزها و اطلاعات قابل ارائه وابسته است و باید جداگانه تعریف شود.
این نیاز باید همراه حدود اختیار و روش تشخیص نقش فعال مطرح شود و با امکانات و مجوزهای راهکار تطبیق داده شود.
مدل استقرار از روی عنوان قابلیت تعیین نمیشود؛ معماری مناسب باید با نیاز استقلال، ارتباط و دسترسی بررسی شود.
نمونه فرایندها و انتظار شما از ارتباط چندسازمانی را با هم بررسی میکنیم تا دامنه مناسب سازمانتان مشخص شود.
۰۲۱–۹۱۰۹۹۱۷۴